ناخداپروری

ناخدا پروری!

سازمان به مثابه یک انسان است؛ همان گونه که ممکن است حیات انسان با چالش ربرو شود، حیات سازمانی هم ممکن است با چالش روبرو شود؛ انسان در طول زندگی نهایتا در یک سنی بر قواعد یک مکتب فکری سبک زندگی خودش را اداره و پیش میبرد!

سازمان هم با مکتب فکری بنیان گذاران و مدیران ارشد خودش که با چشم انداز و بیانیه ی ماموریت قرابت دارد، به پیش میرود؛ برای تداوم حیات سازمانی، باید به دنبال امتداد و بهبود این تفکر جهت دهنده در سازمان باشیم!

اولین گام یک مدیر و بنیان گذار در سازمان، یعنی اولین اقدام اصلی مدیریتی خود، ایجاد لاین جانشین پروری است! یعنی خط کش اندازه گیری یک مدیر خوب و آینده نگر که برای حیات سازمان احترام قائل است تربیت جانشین است.

جانشین پروری فرآیندی سخت و تمام وقت است! باید در فضا ها حضور داشت و استعداد ها را شناسایی و سپس شکار و جذب کرد یا به قول فعالان منابع انسانی، تلنت هانتر بود!

کار سخت از بعد از جذب شروع میشود، پیدا کردن خصوصیات مد نظر در فرد جذب شده! آموزش و پرورش این گل با استعداد خام!

اغلب مدیران و بنیان گذاران در مرحله شناخت و جذب خوب عمل میکنند اما در مرحله ی پرورش و آموزش و ایجاد همسو سازی ذهنی فرد با مکتب فکری و چشم انداز سازمانی به حد کافی وقت نمیگذارند و در میانه ول میکنند، این فرد اگر سکان کشتی را در دست بگیرد، کشتی سلامت هدایت میشود اما به مقصد دیگری!

مدیران و مربیان جانشین سازی باید نسبت به این مهم توجه داشته باشند که فرآیند رشد سازمان در اینده با شناسایی و انتخاب آغاز میشود و با تربیت، پرورش وهمسو سازی ادامه پیدا میکند و در نهایت با حمایت های فکری و ایجاد اعتبار سازمانی ادامه پیدا میکند.

در حال حاضر که به دلایل گوناگون بقای سازمانی به خطر افتاده است، از تغییرات ناگهانی قوانین تا پاندمی های بیماری و… برای حفظ کیان سازمانی، برای رسیدن به چشم انداز ها و در نهایت برای باقی ماندن اثری از ما در جهان باید جانشنین ادامه دهنده ی اثر ما انتخاب، تربیت و آماده ی هدایت سکان کشتی باشد.