به وب سایت گروه سرمایه گذاری پیشگامان سلامت خوش آمدید گروه سرمایه گذاری پیشگامان سلامت
جامعه پزشکی کشور به زودی رویدادی بزرگ و درون صنفی در پیش دارد و آن انتخابات نظام پزشکی کل کشور است که بسیاری آن را بزرگترین نهاد صنفی ایران میدانند. مطالبات و چالشهای پزشکان کشور طیف گستردهای از موضوعات را شامل میشود. برای نمونه این پرسش نیز مطرح میشود که آیا پزشکان و ساختار سلامت کشور به نوآوری آری میگویند یا نه؟
دکتر نریمان صدری، پزشک، مدیرعامل شرکت رش پارس، بنیانگذار زیمان لانجیویتی و رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و اتریش درباره ورود ایدههای نوآورانه به نظام سلامت کشور میگوید: «از منظر فنی، چالش اصلی جامعه پزشکی کشور این است که با تحولات پرسرعت جهان در خلاقیت و نوآوری پزشکی خود را تطبیق دهد. با توجه به تحریمها ما در حال فاصله گرفتن از قافله جهان هستیم. ورود هوش مصنوعی به حوزه پزشکی، جراحیهای رباتیک، شخصیسازی پزشکی و… ترندهایی هستند که ما از آنها عقب افتادیم. اکنون در این شرایط باید با کشورهای در حال رشد دوست و همسایه در قالب همکاریهای مشترک کارها را جلو ببریم. چون حوزه پزشکی مانند دارو نیست که محصول را کپی و روانه بازار کنیم. بلکه به زیرساختهای پیچیدهتری نیاز داریم و یک کشور به تنهایی از پس آن برنمیآید.»
صدری در زمینه بازیگری دولت در سلامت معتقد است که اگر سادهسازی کنیم، دولت پرداخت کننده نهایی خدمات پزشکی در ایران است: «اگرچه مراجعان و بیمهها پرداخت را انجام میدهند ولی اگر لنز خود را کمی دور کنیم، دولت هزینهها را پرداخت میکند و مردم سرویس میگیرند. ارائه دهنده خدمات نیز جامعه پزشکی است. به نظر میآید دولت در یک دهه اخیر تلاش کرده است با عدم افزایش به موقع تعرفهها نسبت به تورم، هزینههای خود را کنترل کند و برای این کار جامعه پزشکی را تحت فشار گذاشته است. بنابراین الان بسیاری از پزشکان جوان از عهده هزینههای زندگی خود برنمیآیند. کتابخانههای دانشکدههای پزشکی و بیمارستانها پر از دانشجویانی است که درحال خواندن زبان آلمانی و فرانسه هستند تا مهاجرت کنند. باید با تصحیح تعرفهها، فضای کار را برای جامعه پزشکی واقعبینانه کرد. قمیتگذاری خدمات پزشکی باید متناسب با تورم باشد. بر اساس قانون اساسی، دولت باید خدمات بهداشت و درمان را با قیمت پایین به همه ایرانیان برساند. پس برای این تعهد باید منابع لازم را تامین کند نه اینکه از جیب پزشک و کادر پزشکی برداشت کند.»
این پزشک از گروهی از کادر درمان نیز یاد میکند که مطالباتشان گوش شنوا ندارد: «بجز پزشکان که صدای رساتری دارند، بقیه گروههای علوم پزشکی مانند پرستارها، ماماها، بهیارها و.. به اندازه پزشکان صدای رسایی ندارند و در تعرفهها و دستمزد آنان هم باید بازبینی شود. برای دانش آموختگان این رشتهها میصرفد که هر کاری انجام دهند جز اینکه در بیمارستان به خدمات درمانی مشغول شوند. این مایه شرمساری است. زیرا مهمترین گنجینهای که این کشور دارد، استعدادهای جوان است.»
